Bu hayatta gerçekten mucizeler var Durucuğum...
Hiç senin başına gelmezmiş diye düşündüğün anlar da bile sana çok yakın bu mucizeler. Ve evet ilahi adalet de var.
Aslında haftalar geçti üzerinden son olayların ama yazamadım, çünkü idrak edemedim bir müddet. Hissiyatımı tarif etmem imkansız, inanamıyorum düşündükçe ama Durucuğum ileride sana anlatmak için müthiş bir hikaye çıktı bu olaydan...
Sonraki günler iyileşmeye ayrıldı...Zaman bir merhem oldu, yavaş yavaş kapatmaya çalışıyor açılan yaraları. İki ileri bir geri derken dengeler oturmaya başladıkça, tekrar kocaman oksijenle dolu bir nefes almaya da merhaba...
Durucuğum benim, gözbebeğim, sen ne güzel büyüyorsun. Bu bayram Ankara seyahati ne iyi geldi sana. Ailene yüzünü dönmek, bir tatlı sohbet, karşılıksız sevgi, o sıcaklık o samimiyet...Dönerken yine büyük şehre, arkanda bıraktığın o huzur. Paha biçilemez...
Memleketin durumu malumken, tatsız olaylar hem içini hem dışını sarmışken, "bir güzel habere açım" derken, aslında yanıbaşında da öylece duruyor güzellikler. O güzellikleri görmek insanın kendine kalmış. Öyle ya da böyle öğreniyoruz hayatı işte, ne demişler öldürmezse güçlendirir...
Güzel günlere...:)
0 yorum:
Yorum Gönder